همان كسى كه لباس حيات بر تن خاك مىپوشاند ، و نطفه بى ارزش را به انسان كاملى مبدل مىسازد ، و زمينهاى مرده را جان مىدهد او مردگان را حيات نوين مىبخشد آيا با اين برنامه حيات آفرين مستمر او در اين جهان باز مىتوان در امكان معاد ترديد كرد ؟ ( 1 ) . 3 - هدف ديگر اين است كه بدانيد « خدا بر هر چيز توانا است » و چيزى در برابر قدرت او غير ممكن نيست ( * ( وَأَنَّه عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ) * ) . آيا كسى كه مىتواند خاك بى جان را تبديل به نطفه كند و نطفه بى ارزش را در مراحل حيات پيش ببرد ، و هر روز لباس تازه اى از زندگى بر او بپوشاند ، و زمينهاى خشكيده و افسرده بى روح را چنان سر سبز و خرم سازد كه قهقهه حيات از سر تا سر آن برخيزد ، آيا چنين كسى قادر نيست كه انسان را بعد از مرگ به زندگى جديد باز گرداند ؟ 4 - و باز همه اينها براى اين است كه بدانيد « ساعت پايان اين جهان و آغاز جهان ديگر جاى شك و ترديد ندارد » ( وَأَنَّ السَّاعَةَ لا رَيْبَ فِيها ) . 5 - و اينها همه مقدمه اى است براى آخرين نتيجه و آن اينكه « خداوند تمام كسانى را كه در قبرها آرميده‌اند زنده مىكند » ( * ( وَأَنَّ اللَّه يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ ) * ) .

--> ( 1 ) بعضى از مفسران جمله « * ( أَنَّه يُحْيِ الْمَوْتى ) * » را اشاره به حيات انسانها در قيامت دانسته‌اند هر چند اين معنى در جمله « و * ( أَنَّ اللَّه يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ ) * » نيز آمده است ، ولى با اين تفاوت كه جمله اول اشاره به اصل حيات است و جمله دوم اشاره به چگونگى زنده شدن مردگان . ولى تفسير ديگرى كه در بالا بيشتر روى آن تكيه كرده‌ايم اين است كه جمله و انه يحيى الموتى اشاره به حيات آفرينى مستمر خداوند در اين دنيا باشد تا دليلى بر امكان آن در رستاخيز گردد .